از هر کرانه

راز جاودانه شدن

شهروندی صاحب امکانات فراوان، برای فروش خانه ی پدری از بالای شهر به پایین شهر آمد. وقتی با مدیر بنگاه معاملاتی صحبت کرد پیشنهاد خوبی از یک مشتری خوب دریافت کرد. خواست برای آرین بار به خانه ی پدری خود رفته و تجدید خاطره نماید. موقع عبور از کوچه ها دید که نوجوانان و جوانان در کوچه پرسه می زنند و بچه ها در جوی آب تنی می کنند. در خانه را باز کرد حیاط بزرگ و معماری سنتی با ساختمان مجلل لحظه ای او را با خود به دوران کودکی برد. لحظه ای به پدرش فکر کرد که مرده ولی نتوانست آن خانه را به همراه خود ببرد. با خود گفت: من هم خواهم رفت بی اینکه بتوانم پول این خانه را با خود ببرم. فردای آن روز به شهر داری رفت و خانه ی پدری را برای ساختن فرهنگ سرا به شهرداری هدیه داد. بالای آن نوشته شد: (فرهنگ سرای مهارت زندگی)

این فرد خیّر پیر شده بود. از فرزندانش خواست او را برای آخرین دیدار به محل خانه ی پدری ببرند. با کمال تعجب آن محله را نشناخت دیگر از بچه هایی که در جوی کثیف آب شنا می کردند اثری نبود دیگر کسی در کوچه پرسه نمی زد. داخل فرهنگ سرا شد. مدیر جوانی که پیرمرد را نمی شناخت به او خوش آمد گفت و او را به اتاق مدیر راهنمایی کرد. مدیر فرهنگسرا گفت: این فرهنگسرا به دست فرد خیّری 35 سال پیش به شهر داری محل اهدا شده است. جوانان آن زمان مهارت های زندگی را بلد نبودند. محله روز به روز به طرف فساد کشیده می شد و سرنوشت بدی در انتظار بچه های آن بود .آن فرد خودش را جاودانه کرد. چون به لطف خدا از طریق این فرهنگ سرا به جوانان مهارت زندگی را آموزش می دهیم.

اشک شوق در چشمان پیرمرد حلقه زد...

آری گاهی راز جاودانگی در پیشبرد مهارت زندگی جامعه است.