از هر کرانه

بسیارخرسندم که مجالی شدتاازپنجره ی این تارنما ازترانه که دنیای تنهایی های من است با شما سخن بگویم خوشحال می شوم شمارادوشادوش خودببینم ونظراتتان رابخوانم.دراین بخش درهرهفته تلاش میکنم یک ترانه ازخودویک ترانه از بزرگان ترانه ی ایران تقدیم حضورتان کنم.

باورم اینست که درلگدمال ترانه درجامعه ی امروز چنین فرصت هایی غنیمت مطلق است.منتظرگام های دیگری باشید.(آفتاب شاهین شهر)

تیر86

دلخور-(آفتاب)دلخورم ازتووقلبت منونادیده گرفتین

بحث رفتن شده بودوشمابامن هیچ نگفتین

زندگی حالاچه سخته قبلنامیشدکه دل بست

اماحالاهرکی عشقوتامیفهمه می کشه دست

توروآرزومیکردم خواستنت دردبدیه

صدهزارسال حرف وحالا چه سکوت ممتدیه

قدرت اینکه دوباره پاشم وبازم بایستم

ندارم نفرت ومیخوام چون من عاشق تونیستم

من یه یارتویکی دیگه اینجوری بهتره انگار

بذارازلجبازی خواب هیچ زمان نشیم مابیدار

3/2/84 عبورذهن شاعر ازمرزخط قرمز

عربده بادهان بندآزادی بامجوز

بازم یه مرگ مشکوک تولیست ثبت احوال

دوباره دوربیناکوردوباره میکروفن لال

ته رنگی ازتبسم روی لب گوینده

یک سکته ی به موقع یک عطسه ی کشنده

دنیاچشاشوبسته تانشنوه نبینه!

بازم مرگ طبیعی تیترخبرهمینه !

یکی تمام وقتاردتورومی گیره

قفس تمام دنیاس هرآزادی اسیره

اگه یه وقتی مغزت ازگفتنی پرباشه

بایدزیر زبونت قرص سیانورباشه

...