از هر کرانه

چند روز پيش سايت بي بي سي به نقل از وزارت امور خارجه ي آمريكا خبري به شرح زير منتشر كرد:

ادامه ي قاچاق زنان ايراني به كشور هاي همسايه براي فحشا

وزارت امور خارجه آمریکا در گزارش سالانه خود در زمینه قاچاق انسان نام هفت کشور را به فهرست سیاه کشورهای متهم به اهمال در برابر سوء استفاده از کودکان، زنان و کارگران اضافه کرده و بار دیگر به قاچاق زنان از ایران به کشورهای همسایه اشاره کرده است. نام بعضی از متحدان نزدیک آمریکا در خاورمیانه مانند بحرین، عربستان سعودی، کویت، عمان و قطر در بین از این هفت کشور به چشم می خورد. در این حال، بر اساس گزارش سال 2007 وزارت خار جه آمریکا، وضع کشورهایی مانند ایران، سودان، سوریه، ازبکستان، ونزوئلا و کوبا هم که از سال های گذشته در این فهرست قرار دارند، تغییر نداشته است.بر اساس این گزارش 236 صفحه ای، کشورهای فهرست شده فاقد قوانین کارآمد برای مقابله با قاچاق انسان، برخورد با قاچاقچیان زنان و کودکان و مقابله با سوء استفاده از کارگران خارجی هستند.

مهمترين نكته اي كه در خبر بالا به چشم مي خورد اين است كه سران آمريكا بهتر از سران ايران از اين موضوع باخبرند و آمار دقيق تري نسبت به خود ايرانيان دارند. اين مسئله نشانگر آن است كه ما چشم خود را به روي حقايق مي بنديم ما حقايق را ناديده مي گيريم. نداشتن آمار كافي و دقيق و چشم پوشي كردن از آن بزرگترين بحران ها را مي سازد چرا كه اگر روزي تمايل به بهتر كردن اوضاع در هر دولتي يا مردم به وجود بيايد نمي توانند كارا باشند.

از بحران خود مسئله ي قاچاق انسان كه بگذريم؛ نداشتن آمار درست خود بزرگترين بحران است هدف ما از درج اين خبر تنها نشان دادن بايستگي (لزوم) وجود آمار است و اين كه اگر مي خواهيم واقعن به 1404 برسيم بايد در مورد آمار بسيار نكته بين و دقيق باشيم.