بشر هميشه براي آسايش خود ديگران بدون قانون و مقررات اجتماعي نبوده است و از ابتداي خلقت جهت رفاه خود و ديگران به ضرورت مقررات چه به صورت آداب و رسوم و چه به صورت قانون مدوّن اذعان داشته است . احتمالاً قديمي ترين و فراگيرترين قوانين ، اولين بار در کشور بابل و به دست « حمورابي » تنظيم شده باشد . منشور جهاني که او صادر کرد ، بيشتر به اموري مانند : افترا قسم دروغ ، رشوه دادن به قاضي ، بي عدالتي در قضاوت ، روابط ارباب و رعيت ، حقوق تجاري ، حقوق خانواده  ، آزاد بودن مردم و مساوي بودن بابلي و غير بابلي بود .

      کورش کبير در پنج قرن قبل از ميلاد ، منشوري قابل توجه و داراي قوانيني مترقّي نسبت به زمان خود صادر نمود . . بعد از کورش ، قوانيني که توسط مجلس سناي روم به نام الواح ده گانه صادر شد . همچنين افلاطون مدينه فاضله اي خيالي و قوانيني که بايد در آن اجرا شود ترسيم کرد و در کتاب جمهوريت به رشته تحرير در آورد . در سال 1945 با تشکيل سازمان ملل ( جامعه ملل ) و تدوين منشور ملل متحد و اعلاميه جهاني حقوق بشر سير نهضت قانون گذاري جهت خدمت به مردم و رفاه جامعه انساني تکميل شد . ( منبع : روابط اجتماعي ، چاپ موسسه فرهنگي منادي تربيت )
 

به جهان خرم ازآنم كه جهان خرم از اوست

عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست

منت خداي را عز و جل گه طاعتش موجب غربت است و به شكر اندرش مزيد نعمت.

 هر نفسي كه فرو مي رود ممد حيات است و چون بر مي آيد مفرح ذات .

اين تارنگار را شروع كرده  به اين اميد كه پلي ميان ما و شما باشد و اميد آن را داریم كه همواره بتوانیم دانستني هايي را در اختيارشما بگذاریم.